იზოლდა კვიციანი — ქალი, რომელმაც ტკივილი ძალად, ემიგრაცია შესაძლებლობად და ქართული საქმე დიდ წარმატებად აქცია

იზოლდა კვიციანი რესტორატორია, რესტორან „სოხუმის“ დამფუძნებელი და მფლობელი — ქალი, რომლის ცხოვრება გამორჩეული სიმტკიცის, შრომის, ბრძოლისა და წარმატების ისტორიაა. მისი გზა მარტივი არასოდეს ყოფილა, თუმცა სწორედ ყველაზე რთულმა ეტაპებმა აქცია ის ადამიანად, რომელმაც უცხო ქვეყანაში არა მხოლოდ საკუთარი ადგილი დაიმკვიდრა, არამედ ქართული კულტურისა და კულინარიის ღირსეული წარმომადგენელიც გახდა.

მისი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე ეტაპი 21 წლის ასაკში დაიწყო, როდესაც დაქვრივდა და ორი მცირეწლოვანი შვილით მარტო დარჩა. არსებობისთვის ბრძოლა ძალიან ადრე მოუწია. ზემო აფხაზეთიდან ქალაქ სოხუმში გადავიდა, სადაც მცირე მეწარმეობით დაიწყო საკუთარი გზის გაკვალვა. სწორედ იქ გამოჩნდა მისი შრომისმოყვარეობა, პასუხისმგებლობა და საოცარი უნარი, საკუთარი ხელით შექმნილი საქმე სხვებისთვისაც ძვირფასი გაეხადა — მისი გამომცხვარი ხაჭაპური და სხვა ცომეული მოკლე დროში ბევრისთვის საყვარელ პროდუქტად იქცა.

თუმცა ცხოვრება კიდევ ერთ მძიმე გამოცდას უმზადებდა — ომმა დევნილად აქცია და შვილებთან ერთად იძულებული გახდა, სრულიად ახალი ცხოვრება უცხო ქვეყანაში დაეწყო. ემიგრაციის გზა იოლი არ ყოფილა. ნიდერლანდებში მოხვედრილმა სრულიად უცხო გარემოში, ტრადიციებისა და ენის უცოდინრობის პირობებში, საკუთარი თავის თავიდან დამკვიდრება დაიწყო. ეს იყო პერიოდი, როცა უკან დასახევი გზა აღარ არსებობდა — უნდა ესწავლა, უნდა მორგებოდა ახალ რეალობას და უნდა შეძლებოდა ფეხზე მყარად დადგომა.

სწორედ ამ რთულ გარემოებებში დაიბადა იდეა, რომელიც მოგვიანებით მის დიდ წარმატებად იქცა. რესტორნის გახსნის გადაწყვეტილება მხოლოდ ბიზნესიდეა არ ყოფილა — ეს იყო საქართველოსადმი დიდი სიყვარულით ნაკარნახევი ნაბიჯი. იზოლდა კვიციანისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იყო, უცხო ქვეყანაში ქართულ საქმეს მომსახურებოდა, ქართული კულტურა, კულინარია და ტრადიციები ღირსეულად წარედგინა და ამ გზით საქართველოს პოპულარიზაცია მოეხდინა. სწორედ ამ პატრიოტულმა სულისკვეთებამ გადააწყვეტინა, ჰოლანდიელებისა და უცხოელი სტუმრებისთვის ქართული სამზარეულო გაეცნო.

მისმა კერძებმა უცხოელი მომხმარებლის ინტერესი სწრაფად მიიპყრო. მოთხოვნის ზრდასთან ერთად ფართოვდებოდა მენიუც, პატარა ბარი კი მალე სრულფასოვან რესტორნად გადაიქცა, რომელსაც სიმბოლურად „სოხუმი“ დაარქვა. დღეს რესტორანი „სოხუმი“ მხოლოდ კვების ობიექტი აღარ არის — ეს არის ადგილი, სადაც ქართული კულტურა ცოცხლობს. აქ ხშირად იმართება ქართული საღამოები, სადაც უცხოელ სტუმრებს ეცნობიან ქართულ ისტორიას, კულტურას, ტრადიციებსა და კულინარიას.

რესტორნის გახსნის შემდეგ მის ცხოვრებაში დაიწყო ძალიან მძიმე, თუმცა ამავე დროს შედეგიანი შრომის ეტაპი. იყო დრო, როდესაც დღე-ღამეში 18 საათამდე უწევდა მუშაობა. ეს იყო არაადამიანური შრომა, უდიდესი ფიზიკური და ემოციური დატვირთვა, მაგრამ ძალას ის აძლევდა, რომ ზუსტად იცოდა — ქართულ საქმეს ემსახურებოდა. იცოდა, რომ მისი შრომა მხოლოდ პირადი წარმატებისთვის არ იყო, არამედ საქართველოს სახელის გატანას, ქართული კულინარიის პოპულარიზაციას და ქვეყნის ღირსეულ წარმოჩენას ემსახურებოდა. სწორედ ეს შეგრძნება, ეს სიყვარული და პატრიოტიზმი აძლევდა ენერგიას, არ გაჩერებულიყო და ყველა სირთულე გადაელახა.

დღეს განსაკუთრებული სიამაყით აღნიშნავს, რომ რესტორანს უკვე ჰყავს ერთგული, ტრადიციული მომხმარებლები და არაერთი უცხოელი საკუთარ დაბადების დღესა თუ სხვა მნიშვნელოვან დღესასწაულს სწორედ ქართულ გარემოში, ქართული კერძებითა და ქართული სიმღერების ფონზე აღნიშნავს. ეს მისთვის მხოლოდ პროფესიული წარმატება არ არის — ეს არის დიდი შინაგანი სიხარული, რადგან უცხო ქვეყანაში ქართული სუფრა, ქართული სტუმართმოყვარეობა და ქართული სული იქცა ბევრისთვის საყვარელ გამოცდილებად.

იზოლდა კვიციანის წარმატება შემთხვევითი არ არის. მის უკან დგას წლების განმავლობაში გაწეული უდიდესი შრომა, რესტორნის სამზარეულოში გათენებული უძილო ღამეები, მონდომება, ნებისყოფა და მიზნისკენ ნაბიჯ-ნაბიჯ სვლა. იყო პერიოდი, როცა ყველაფერს თავად აკეთებდა — იყო მზარეულიც, ორგანიზატორიც და საქმეზე მთლიანად პასუხისმგებელი ადამიანიც. ამ თავდადებამ შედეგი გამოიღო — დღეს მისი რესტორნის ხშირი სტუმრები არიან დიპლომატები, ხელისუფლების წარმომადგენლები, შოუ-ბიზნესის წარმომადგენლები, ცნობილი სპორტსმენები და, რა თქმა უნდა, მრავალი ჰოლანდიელი, რომლებმაც საქართველოს არსებობისა და ქართული სამზარეულოს შესახებ სწორედ რესტორან „სოხუმიდან“ შეიტყვეს.

მისი საქმიანობის საფუძველია საქმის სიყვარული, პასუხისმგებლობა, მაქსიმალიზმი, ორგანიზებულობა, პრინციპულობა და გუნდური მუშაობა. იზოლდა საკუთარ ბიზნესს მხოლოდ საქმიანობად არ აღიქვამს — მისთვის ეს ცხოვრების ნაწილია, რომელსაც ზუსტად იმავე სიყვარულითა და ზრუნვით ეპყრობა, როგორც შვილებსა და შვილიშვილებს. საქმეში დებს გულსა და სულს, პროფესიონალ თანამშრომლებთან ერთად კი ქმნის იმ ხარისხს, რომელიც მომხმარებლის ნდობასა და კმაყოფილებას განაპირობებს.

მისთვის წარმატება მხოლოდ ფინანსური კეთილდღეობა არასოდეს ყოფილა. პირიქით — მისი საქმე ყოველთვის იყო შესაძლებლობა, ეკეთებინა კარგი საქმე, დახმარებოდა სხვებს, ყოფილიყო მხარდამჭერი მათთვის, ვისაც ეს სჭირდება, და პარალელურად თავადაც განეგრძო განვითარება, სწავლა და სიახლეების ათვისება.

იზოლდა კვიციანის გზავნილი დამწყები ადამიანებისთვის განსაკუთრებით შთამაგონებელია: არ უნდა დაიზარონ სწავლა, გამოიჩინონ ნებისყოფა და ყველაფერი გააკეთონ მიზნის მისაღწევად. მისი აზრით, შრომა, განათლება, ჰუმანურობა, პრინციპულობა და მოთმინება აუცილებლად იძლევა შედეგს. თავადაც სწორედ ამ პრინციპებით ცხოვრობს — მუდმივად სწავლობს, მუშაობს, ითვისებს ახალს, წინ იყურება და გამოცდილებას დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს.

იზოლდა კვიციანის ისტორია არის მაგალითი იმისა, რომ ყველაზე მძიმე გზაც კი შეიძლება დიდ წარმატებად იქცეს, თუ ადამიანს აქვს რწმენა, შრომის უნარი, საკუთარი საქმის სიყვარული და სამშობლოს მიმართ ერთგულება. ეს არის ქალის ისტორია, რომელმაც საკუთარი ტკივილი ძალად აქცია, უცხო გარემოში ღირსეული ადგილი დაიკავა და ქართული საქმე უცხო მიწაზეც დიდ წარმატებად გადააქცია.