თეა შარაშიძე იმ ქალებს მიეკუთვნება, ვისი გზაც ერთ პროფესიაში ვერ ეტევა. მის ცხოვრებაში იყო ჟურნალისტიკა, თეატრი, ქოლცენტრი, ჯანდაცვა, მენეჯმენტი, საჯარო სამსახური და დღეს უკვე საგანგებო სიტუაციების კოორდინაციისა და გადაუდებელი დახმარების სფერო. თითქოს ძალიან განსხვავებული მიმართულებებია, მაგრამ თუ კარგად დააკვირდები, ყველაფერს ერთი ხაზი გასდევს — ადამიანებთან ყოფნა, მათი მოსმენა, დახმარება და პასუხისმგებლობის საკუთარ თავზე აღება.

1997 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფია-სოციოლოგიის ფაკულტეტი და სოციოლოგის სპეციალობა მიიღო. 2000 წელს კი თბილისის ხელოვნების ინსტიტუტის სამსახიობო ხელოვნების ფაკულტეტი დაამთავრა. მოგვიანებით მისი პროფესიული ცხოვრება კიდევ ბევრმა პრაქტიკულმა და სასწავლო გამოცდილებამ გაამდიდრა. წლების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდა მოკლევადიან სასწავლო პროგრამებსა და ტრენინგებში, მათ შორის ეროვნული უსაფრთხოების, კონტრტერორიზმის, ჰიბრიდული ომის, EMT ჯგუფების მომზადების, სტრატეგიული კომუნიკაციების, ტრენერების ტრენინგის, ეფექტური კომუნიკაციის, კომუნიკაციის ფსიქოლოგიის, ადამიანური რესურსების მართვის, ტელეჟურნალისტიკისა და ტელერეჟისურის მიმართულებით. ეს მრავალფეროვანი გზა შემთხვევითი არ ყოფილა — თეა შარაშიძე ყოველთვის იმ პროფესიულ სივრცეს ეძებდა, სადაც საკუთარ შესაძლებლობებს ყველაზე სწორად და ყველაზე ადამიანურად გამოიყენებდა.

მისი კარიერული ისტორია სტუდენტობის პერიოდიდან იწყება. პირველი სამუშაო გამოცდილება ჟურნალისტიკას უკავშირდებოდა. სწორედ ამ სფეროში ჰქონდა შესაძლებლობა შეხვედროდა ხელოვნების სხვადასხვა დარგის წარმომადგენლებს, ემუშავა მათთან და ახლოდან ენახა შემოქმედებითი სამყარო, რომელიც ძალიან იზიდავდა. შემდეგ მისი გზა თეატრს დაუკავშირდა. ეს მისთვის მნიშვნელოვანი, მაგრამ ამავე დროს რთული ეტაპი აღმოჩნდა. თეატრი უყვარდა, აინტერესებდა, მაგრამ დროთა განმავლობაში მიხვდა, რომ მიუხედავად ამ სიყვარულისა, ეს არ იყო ის სივრცე, სადაც საკუთარ თავს ბოლომდე ხედავდა. სწორედ ეს აღმოჩენა გახდა მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი — ზოგჯერ არანაკლებ საჭიროა იმის გაგებაც, რომელი გზა არ არის შენი.

ამის შემდეგ ცხოვრება სრულიად სხვა მიმართულებით წავიდა და მის გზაზე გამოჩნდა ქოლცენტრის სფერო. ერთი შეხედვით, ეს სრულიად განსხვავებული სამყარო იყო, მაგრამ სწორედ აქ აღმოაჩინა, რომ ადამიანებთან ურთიერთობა, მოსმენის უნარი, სწრაფი რეაგირება და პროცესების მართვა მისი ძლიერი მხარეები იყო. ამ გამოცდილებამ მას დისციპლინა, შედეგზე ორიენტირებული მუშაობა, გუნდურობა და ეფექტური კომუნიკაცია ასწავლა. ეს ცოდნა შემდეგ მთელი პროფესიული ცხოვრების განმავლობაში თან გაჰყვა.

მის კარიერაში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ეტაპი გახდა საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს ცხელი ხაზის 1505-ის სამუშაო პროცესის ორგანიზებასა და განვითარებაში მონაწილეობა. მოგვიანებით კი კიდევ უფრო დიდი პასუხისმგებლობა აიღო და აქტიურად ჩაერთო ა(ა)იპ საქართველოს სამედიცინო ჰოლდინგის ცენტრალური ონლაინ კლინიკის 1522-ის საქმიანობის ორგანიზებაში. სწორედ ამ გამოცდილებამ დაანახვა კიდევ უფრო მკაფიოდ, რომ მისი ძლიერი მხარე იყო პროცესების ეფექტიანი დაგეგმვა, გუნდის კოორდინაცია, ხარისხის სტანდარტების დაცვა და შედეგზე ორიენტირებული მართვა. განსაკუთრებით პანდემიის პერიოდში ეს საქმიანობა უკვე მხოლოდ პროფესია აღარ იყო — ეს იყო პასუხისმგებლობა ადამიანების ჯანმრთელობასა და სიცოცხლეზე.

თუ საკუთარ კარიერულ გზას გადახედავს, ამბობს, რომ გარდამტეხი ერთი კონკრეტული დღე არ ყოფილა. გარდამტეხი იყო ყოველი ის ეტაპი, რომელმაც კომფორტის ზონიდან გამოსვლა აიძულა, თავიდან დაანახვა საკუთარი შესაძლებლობები და ასწავლა, რომ განვითარება არასოდეს სრულდება. ჟურნალისტიკამ, თეატრმა, ქოლცენტრმა, მენეჯერულმა საქმიანობამ და დღევანდელმა სამსახურმა თითოეულმა თავისი გაკვეთილი მისცა. მისთვის მთავარი სწორედ ეს იყო — არც ერთ სირთულეს არ შეშინებოდა, რადგან ყოველთვის ხვდებოდა, რომ ყველაზე მეტად სწორედ გადალახული დაბრკოლებები აძლიერებდა.

მისი შთაგონების მთავარი წყარო საკუთარი ქვეყანაა, ოჯახი და შვილები. სწორედ ისინი აძლევენ ძალას, რომ ყოველდღე უკეთესი გახდეს. განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს დედასაც, მიუხედავად იმისა, რომ უკვე ოცი წელია აღარ ჰყავს. დედის ცხოვრებისეული მაგალითი, სიმტკიცე და ღირებულებები დღემდე მისთვის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი საყრდენია. ამასთანავე, მადლიერებით იხსენებს იმ ადამიანებსაც, ვისთანაც სხვადასხვა ეტაპზე გადაიკვეთა — ზოგმა ცოდნა მისცა, ზოგმა მოტივაცია, ზოგმა კი უბრალოდ საკუთარი მაგალითით ასწავლა, რომ ადამიანი არასოდეს უნდა გაჩერდეს.

თეა შარაშიძისთვის საჯარო სამსახური მხოლოდ სამსახური არ არის. მისთვის ეს ქვეყნის სამსახურში ყოფნის რეალური შესაძლებლობაა. კარგად იცის, რომ საჯარო სფეროში მუშაობა რთულია, ხშირად დამღლელი და ზოგჯერ დაუფასებელიც, მაგრამ მაინც სჯერა, რომ ამ სფეროში ყოფნას აზრი აქვს, თუ შენს საქმეს მოქალაქის ინტერესებზე მორგებულად და პასუხისმგებლობით აკეთებ. სწორედ ეს პასუხისმგებლობა და ქვეყნისადმი ერთგულება აძლევს ძალას, რთულ პერიოდებშიც არ დაიხიოს უკან.

მისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ის შემთხვევები, როცა მოქალაქის ან პაციენტის მდგომარეობაზე რეაგირება სწორი კუთხით დანახვის შემდეგ ბევრად ეფექტიანად წყდება. თავადაც აღნიშნავს, რომ დღემდე მისი ინიციატივითა და ხელმძღვანელობის მხარდაჭერით მუშაობს ისეთ ქეისებზე, რომლებიც პირდაპირ უკავშირდება ადამიანის ჯანმრთელობასა და სიცოცხლის ხარისხს. ასეთ დროს მისთვის მთავარი არის არა ფორმალური მიდგომა, არამედ პასუხისმგებლობა, სიზუსტე და ადამიანზე ორიენტირებული ხედვა.

თეა შარაშიძე საკუთარ ერთ-ერთ მთავარ უპირატესობად სწორედ ამ მრავალფეროვან გამოცდილებას მიიჩნევს. ჟურნალისტიკიდან თეატრამდე, ქოლცენტრიდან მენეჯმენტამდე და იქიდან საგანგებო სიტუაციების კოორდინაციასა და გადაუდებელ დახმარებამდე მისმა გზამ მას ადამიანების მოსმენა, კრიზისულ სიტუაციებში სწრაფი გადაწყვეტილებების მიღება, პროცესების ორგანიზება და გუნდური მუშაობა ასწავლა. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო COVID-19-ის პანდემიის დროს 1522-ის ხელმძღვანელობის გამოცდილება და დღეს უკვე EMT საქართველოს გუნდის წევრობა. ამ ყველაფერმა კიდევ უფრო განუმტკიცა რწმენა, რომ ნებისმიერი გადაწყვეტილების ცენტრში ადამიანი უნდა იდგეს.

მისთვის გუნდურობას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს. ამბობს, რომ სიტყვა „ჩვენ“ მისთვის ყოველთვის უფრო ღირებული იყო, ვიდრე „მე“. არასოდეს უფიქრია, რომ წარმატება ერთი ადამიანის დამსახურებაა. ყოველი მნიშვნელოვანი შედეგის უკან გუნდი, საერთო ძალისხმევა და ერთმანეთის მხარდაჭერა დგას. ამიტომ მისთვის ლიდერობა არ ნიშნავს საკუთარი თავის წინა პლანზე დაყენებას — ლიდერობა ნიშნავს გუნდის გაძლიერებას და თითოეული წევრის შესაძლებლობის დანახვას.

თუ მის ყველაზე საამაყო პროფესიულ მიღწევაზე ვილაპარაკებთ, დღეს ის უყოყმანოდ ასახელებს EMT საქართველოს გუნდის წევრობას და საკუთარი ქვეყნის ჯარისკაცობას. მისთვის ეს მხოლოდ სტატუსი არ არის — ეს არის ნდობა, დიდი პასუხისმგებლობა და მზადყოფნა, საჭიროების შემთხვევაში ქვეყნისა და ადამიანების სამსახურში დადგეს. თუმცა ამ მიღწევამდე იყო გზა, რომელიც 1505-ის პროცესების სისტემურ განვითარებასა და 1522-ის მართვასაც მოიცავდა. სწორედ ამ წლებმა ჩამოაყალიბა მასში კიდევ უფრო მკაფიოდ პროფესიონალიზმი, გამძლეობა და კრიზისულ გარემოში მოქმედების უნარი.

მისი მრავალწლიანი გამოცდილება ჯანდაცვის სფეროში დღესაც აძლევს შესაძლებლობას, ყველაზე რთულ მდგომარეობაში მყოფ ადამიანებს გაუწიოს კომპეტენტური დახმარება, სწორად შეაფასოს მათი საჭიროებები და საჭირო მიმართულება მისცეს. მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ თითოეულმა ადამიანმა იცოდეს საკუთარი უფლებები, არსებული სერვისები და ის მხარდაჭერის მექანიზმები, რომლებსაც კონკრეტულ ვითარებაში შეუძლია დაეყრდნოს. ხშირად სწორი ინფორმაცია და დროული ორიენტაცია ადამიანისთვის არანაკლებ მნიშვნელოვანია, ვიდრე უშუალო დახმარება.

ერთ დროს მისი დრო და ენერგია თითქმის მთლიანად სამსახურს ეთმობოდა. იყო პერიოდი, როცა 24/7 რეჟიმში ცხოვრობდა და ფიქრობდა, რომ ასე უნდა ყოფილიყო. თუმცა მოგვიანებით ცხოვრების გარკვეულმა გაჩერებამ დაანახვა, რომ კარიერაზე არანაკლებ მნიშვნელოვანია ოჯახი და ის ადამიანები, ვისთანაც უნდა შეგეძლოს შენი წარმატების გაზიარება. დღეს უკვე ცდილობს, კარიერასა და ოჯახს შორის ის ბალანსი დაიცვას, რომელიც ადრე ხშირად აკლდა.

მის პროფესიულ ჩამოყალიბებაზე ბევრი ადამიანი მოქმედებდა. განსაკუთრებული მადლიერებით იხსენებს კოტე მახარაძეს, რომლის მხარდაჭერამ სამსახიობო ფაკულტეტზე ჩაბარების გამბედაობა მისცა. გოგი გეგეჭკორის სიტყვებმა კი დღემდე დაუტოვა განცდა, რომ სხვა გზას რომ გაჰყოლოდა, კარგი მსახიობიც გამოვიდოდა. მადლიერებით იხსენებს კოტე მირიამაშვილსა და ამირან ბერძენიშვილსაც, რომლებმაც არა მხოლოდ პროფესიული ცოდნა, არამედ მეგობრობა და ადამიანური მხარდაჭერა აჩუქეს. განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს ლიკა ცაფირიც, რომლისგანაც ქოლცენტრის საქმიანობის ანბანი, მომხმარებელზე ორიენტირებული მიდგომა და მარკეტინგულ-გაყიდვების აზროვნება ისწავლა. დიდი მადლიერებით იხსენებს ჯანდაცვის სამინისტროს იმ თანამშრომლებსაც, რომლებმაც ამ სისტემაში პროფესიულად ჩამოყალიბებაში ხელი შეუწყვეს.

მომდევნო სამი-ხუთი წლის განმავლობაში საკუთარ მთავარ მიზნად საგანგებო სიტუაციების კოორდინაციისა და გადაუდებელი სამედიცინო დახმარების მიმართულებით კიდევ უფრო მაღალი დონის ექსპერტად ჩამოყალიბებას ხედავს. სურს საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად გაიღრმაოს ცოდნა, მონაწილეობა მიიღოს მისიებსა და ტრენინგებში, და თავისი გამოცდილება მომავალ თაობასაც გაუზიაროს. მისთვის მნიშვნელოვანია, რომ საკუთარი საქმიანობა ყოველთვის რეალურ შედეგზე, ადამიანების უსაფრთხოებასა და სიცოცხლის დაცვაზე იყოს ორიენტირებული.

მისი მთავარი გზავნილი მარტივია, მაგრამ ძალიან მნიშვნელოვანია — ადამიანმა თავისი საქმე სიყვარულით უნდა აკეთოს და არასოდეს ავნოს იმ საქმეს, რომელსაც ემსახურება. მისთვის პროფესიონალიზმი მხოლოდ ცოდნა ან გამოცდილება არ არის. ეს არის პასუხისმგებლობა, პატიოსნება და საკუთარი საქმის პატივისცემა.

თეა შარაშიძისთვის წარმატება ნიშნავს ცხოვრებას, სადაც პროფესიული მიღწევები, ოჯახი და ადამიანების ნდობა ერთმანეთისგან არ არის გამიჯნული. ეს არის შესაძლებლობა, აკეთო საყვარელი საქმე ღირსეულად, იყო საჭირო ადამიანებისთვის და ამ გზაზე არ დაკარგო საკუთარი ღირებულებები.

მისი პროფესიული გზა მარტივი არასოდეს ყოფილა. ხშირად ყველაზე რთული წინააღმდეგობები სწორედ იმ ადამიანებისგან მოდიოდა, ვისგანაც უფრო მხარდაჭერას ელოდა, ვიდრე ბარიერებს. თუმცა ამ გამოცდილებამ ასწავლა, რომ კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვანია არ დაკარგო ღირსება, შეინარჩუნო პრინციპები და გზა გააგრძელო მაშინაც კი, როცა თითქოს წინ „წყალქვეშა ნაღმებს“ გიწყობენ.

თეა შარაშიძის ისტორია არის ქალის ისტორია, რომელმაც მრავალფეროვანი პროფესიული გზა გაიარა, არაერთი სირთულე გადაიტანა, მაგრამ არც ერთ ეტაპზე არ შეწყვიტა ზრდა. ეს არის ადამიანი, რომელმაც ზუსტად იცის, რა ნიშნავს ქვეყნის სამსახურში ყოფნა, გუნდის მნიშვნელობა, ადამიანზე ორიენტირებული გადაწყვეტილება და ღირსებით განვლილი პროფესიული ცხოვრება.