თამუნა იოსელიანი — გზა ემიგრანტობიდან „ქვების დედოფლობამდე“

თამუნა იოსელიანი ჟურნალისტიკის მაგისტრია, თუმცა დღეს მისი საქმიანობა სრულიად განსხვავებულ, გამორჩეულ და საინტერესო მიმართულებას უკავშირდება. პროფესიით ჟურნალისტმა საკუთარი თავი ლითოთერაპიის სფეროში იპოვა — მიმართულებაში, რომელიც ნატურალური ქვებისა და მინერალების თვისებების შესწავლას და მათ გავლენას ადამიანის ფიზიკურ და ემოციურ მდგომარეობაზე აერთიანებს. მისი საქმიანობა სწორედ იმ ცოდნას, გამოცდილებასა და ყოველდღიურ კვლევას ეფუძნება, რომელიც ადამიანებს ბუნებრივი ქვების სამყაროსთან მეტად გააზრებულად აკავშირებს.

თამუნა იოსელიანის გზა არის ისტორია, რომელიც ემიგრანტობიდან დაიწყო და დღეს იმ ნიშნულამდე მივიდა, სადაც ბევრი ადამიანი მას სიყვარულით „ქვების დედოფალს“ უწოდებს. ეს გზა მარტივი არ ყოფილა — ის იყო რთული, ემოციური, შრომატევადი და სავსე დიდი პასუხისმგებლობით. მაგრამ სწორედ ამ რთულ გზაზე ჩამოყალიბდა ქალი, რომელმაც საკუთარ გამოცდილებას ახალი აზრი მისცა და ეს გამოცდილება სხვებისთვისაც სასარგებლო ძალად აქცია.

თავდაპირველად თამუნა ემიგრანტი იყო და სწორედ ამ პერიოდმა იქონია დიდი გავლენა მის ემოციურ მდგომარეობაზე. ამ რთულ ეტაპზე დაიწყო საკუთარ თავზე ზრუნვა, დაინტერესდა ნატურალური ქვებით, გამოსცადა ისინი საკუთარ თავზე და სწორედ აქედან გაჩნდა ახალი მიმართულება მის ცხოვრებაში. მოგვიანებით შექმნა დახურული ჯგუფი, სადაც გაწევრიანდნენ ემიგრანტები, რომლებსაც მსგავსი ემოციური სირთულეები ჰქონდათ. თამუნა მათ უზიარებდა საკუთარ გამოცდილებას და სხვადასხვა ქვის თვისებებს, რათა მათაც გამოეყენებინათ ეს ცოდნა საკუთარი ცხოვრების გასაუმჯობესებლად. სწორედ აქედან დაიწყო მისი საქმიანობის უფრო ფართო მასშტაბზე გადასვლა.

მის კარიერაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი გამოწვევა იყო ამ კულტურის სწორად მიწოდება ადამიანებისთვის, განსაკუთრებით იმ რეალობაში, სადაც ნატურალური ქვების შესახებ ცოდნა ძალიან მწირი იყო. მისთვის მთავარი ამოცანა გახდა ადამიანებამდე სწორად მიეტანა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ბუნებაში არსებობს ნატურალური ქვა, როგორც ბუნებრივი წარმონაქმნი, რომელსაც შეუძლია დადებითი გავლენა მოახდინოს ადამიანის ცხოვრებაზე. ამ გზაზე ყველაზე დიდი ბედნიერება მისთვის ყოველდღიური შედეგებია — ის ემოციური და ადამიანური უკუკავშირი, რომელსაც საკუთარ მომხმარებლებთან ერთად აღწევს.

მისი კარიერული მიმართულება მნიშვნელოვნად შეიცვალა მაშინ, როცა საქართველოს ბაზარზე არსებული გამოცდილებიდან მსოფლიო მოგზაურობებზე გადავიდა. თავად იმყოფებოდა სხვადასხვა ქვეყანაში, სადაც საკუთარი ხელით არჩევდა ქვებს თავისი თილისმებისა და ამულეტებისთვის და თავადვე ჩამოჰქონდა. ამან მისცა საშუალება, მომხმარებლისთვის უფრო ფართო ასორტიმენტი შეეთავაზებინა, საკუთარი თვალით ენახა ის ქვები, რომლებთანაც ადრე შეხება არ ჰქონია, და, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, ნატურალური ქვის სამკაული ფუფუნების საგნიდან უფრო ხელმისაწვდომ აქსესუარად ექცია. სწორედ ამან მის საქმიანობას კიდევ უფრო განსხვავებული და გამორჩეული სახე მისცა.

თამუნას შთაგონების მთავარი წყარო ის ადამიანები არიან, რომლებმაც წარმატებას მიაღწიეს მის მიერ შექმნილი ბუნებრივი ქვების სამკაულების ტარების შემდეგ. მათი სითბო, სიყვარული და ყოველდღიური მადლიერება მისთვის უდიდესი მოტივაციაა. მისივე თქმით, სწორედ ხალხის ეს სიყვარულია მისთვის წარმატების ყველაზე მნიშვნელოვანი ფორმა. ამიტომაც მისი მთავარი მესიჯია — იმდენი შეძლოს, გამიფიქრონ და იმედი იყოს. ეს სურვილი მის საქმიანობას კიდევ უფრო განსაკუთრებულ აზრს სძენს, რადგან მისთვის მთავარი არ არის მხოლოდ ნივთის შექმნა, არამედ ადამიანისთვის რწმენის, სიმშვიდის და იმედის მიცემა.

მისი საქმიანობის ერთ-ერთი მთავარი სირთულე წლების განმავლობაში იყო არასწორი ან არასაკმარისი ინფორმაცია ნატურალურ ქვებთან დაკავშირებით. განსაკუთრებით დიდ გამოწვევად იქცა ქარვასთან დაკავშირებული მითები და უნდობლობა. თამუნა ხაზს უსვამს, რომ ქარვა ბევრის წარმოდგენით მხოლოდ ფუფუნების საგანია, მაშინ როცა სინამდვილეში ის ორგანული წარმოშობის მინერალია — წიწვოვანი ხეების გაქვავებული ფისი. მას წლები დასჭირდა, რათა ადამიანებამდე მიეტანა სწორი ინფორმაცია, სხვადასხვა გზით დაემტკიცებინა საკუთარი ქარვების ნამდვილობა და საზოგადოებაში ცნობიერება აემაღლებინა. დღეს უკვე მის ქარვებსაც უამრავი უკუკავშირი აქვს, რაც მისთვის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი დასტურია იმისა, რომ ინფორმირებულობა და სწორი ცოდნა დიდ როლს თამაშობს. ამავე დროს, იგი პასუხისმგებლობით აღნიშნავს, რომ ქარვა ვერ ჩაანაცვლებს ტრადიციულ მედიცინას.

თამუნა იოსელიანის მთავარი უპირატესობა, მისი აზრით, ცოდნაა — ცოდნა, რომლის გაღრმავებასაც ყოველდღიურად ცდილობს. მისთვის პირველი ნაბიჯი ყოველთვის იყო ჯერ სფეროს შესწავლა და მხოლოდ შემდეგ მისი რეალიზაცია, განსხვავებით იმ მიდგომისგან, როდესაც ადამიანები ხშირად საქმეს ცოდნის გარეშე იწყებენ. სწორედ ეს პასუხისმგებლიანი დამოკიდებულება განასხვავებს მას და ქმნის იმ საფუძველს, რომელზეც მისი საქმიანობა დგას.

მისი ერთ-ერთი განსაკუთრებით საამაყო მიღწევა იყო ის, რომ მის ფეისბუქ გვერდზე ყოველგვარი რეკლამის გარეშე 100 000 გამომწერი შეიკრიბა. ეს მისთვის მხოლოდ რიცხვი არ არის — ეს არის ნდობა, სიყვარული და ინტერესი იმ საქმის მიმართ, რომელსაც ყოველდღიურად მთელი გულით ემსახურება. ყოველდღიურად საკუთარ გვერდზე უზიარებს ადამიანებს სიახლეებს, სხვადასხვა პრაქტიკას და ინფორმაციას, რომლის დახმარებითაც, როგორც თავად ამბობს, უკვე არაერთმა ადამიანმა შეცვალა ცხოვრება უკეთესობისკენ.

2026 წელს თამუნა იოსელიანმა დააარსა საკუთარი ბრენდი — „თამონიტი“, რაც მისი საქმიანობის ახალი, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ეტაპია. ამავე წელს გახსნა შოურუმიც — სივრცე, სადაც მისი ხედვა, ცოდნა და ნატურალური ქვებისადმი სიყვარული კიდევ უფრო ცხადად და სრულად გამოჩნდა. ეს ნაბიჯი მისთვის მხოლოდ ბიზნესის გაფართოება არ ყოფილა; ეს იყო საკუთარი მრავალწლიანი გამოცდილების, ნდობისა და შრომის მატერიალიზება ერთ გამორჩეულ სივრცეში, სადაც თითოეულ ადამიანს შეუძლია ამ სამყაროსთან უფრო ახლოს მისვლა.

მიუხედავად იმისა, რომ ბალანსის შენარჩუნება მისთვის რთულია, რადგან საკუთარ სრულ ენერგიას, დროს და რესურსს საქმეს ახმარს, ეს სფერო მისთვის უბრალოდ საქმიანობა აღარ არის — ის ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილია. განსაკუთრებით საპასუხისმგებლო ნაბიჯი მის კარიერაში იყო შოურუმის გახსნა, რადგან მისთვის თითოეულ ადამიანთან ურთიერთობა ღრმა, ყურადღებიანი და ინდივიდუალური პროცესია. თავად აღნიშნავს, რომ ხშირად ერთ მომხმარებელს საათზე მეტ დროსაც უთმობს, რადგან მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მის სივრცეში მოსული ადამიანი კმაყოფილი წავიდეს და უკმარისობის განცდა არ დარჩეს.

მის პროფესიულ გზაზე მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ბატონმა მიხეილ ცაგარელმა, რომელმაც, როგორც თავად ამბობს, მიუხედავად იმისა, რომ თამუნა ამ საქმეს მანამდე დიდი ხნით ადრე ემსახურებოდა, მაინც მნიშვნელოვანი გარდატეხის როლი ითამაშა მის ცხოვრებაში. ერთ-ერთი ფრაზა, რომელმაც მას განსაკუთრებული ძალა მისცა, იყო ის, რომ მის მიერ მიწოდებულ უბრალო ქვასაც კი შეიძლება სამკურნალო ეფექტი ჰქონოდა. ამან მისი რწმენა კიდევ უფრო გაამყარა და საკუთარი საქმისადმი დამოკიდებულება კიდევ უფრო გააღრმავა.

თამუნა იოსელიანს დიდი გეგმები აქვს, თუმცა მიაჩნია, რომ კეთილი ამბების გაზიარება ყველაზე სწორია მაშინ, როცა ისინი უკვე განხორციელებულია. მისი მიდგომაც სწორედ ასეთია — პირველ რიგში ცოდნის დაგროვება, საქმის შეყვარება და არა მხოლოდ მატერიალურ სარგებელზე ორიენტირება. თავადაც მუდმივად სწავლობს, ეცნობა სიახლეებს, იკვლევს მისთვის საჭირო ინფორმაციას და თითქმის 24-საათიან რეჟიმში საკუთარ საყვარელ საქმიანობას ემსახურება. მისთვის განვითარება მუდმივი პროცესია და სწორედ ამ გზაზე ხედავს საკუთარ მომავალსაც.

მისი შთაგონების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წყაროა ჯუდი ჰოლის „კრისტალების ბიბლია“ — წიგნი, რომელმაც მის პროფესიულ ინტერესებსა და ხედვაზე დიდი გავლენა მოახდინა. ამასთან ერთად, მისი მთავარი რწმენა ისევ ადამიანებთან ბრუნდება — იმ ადამიანებთან, რომლებიც მის საქმიანობაში იმედს, სითბოს და განსხვავებულ ენერგიას ხედავენ.

თამუნა იოსელიანის ისტორია არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება პირადი სირთულე, ემოციური ძიება და ცოდნისადმი მუდმივი მისწრაფება გადაიქცეს ძლიერ, განსხვავებულ და ადამიანებისთვის იმედის მიმცემ საქმიანობად. ეს არის გზა ემიგრანტობიდან „ქვების დედოფლობამდე“ — გზა, რომელიც იყო რთული, სავსე პასუხისმგებლობით, შრომით, მოთმინებით და სიყვარულით, მაგრამ სწორედ ამ გზამ შექმნა ქალი, რომელმაც საკუთარი გამოცდილება სხვებისთვისაც სასარგებლო ძალად აქცია და დღეს იმ სამყაროს ქმნის, სადაც ბუნებრივი ქვა მხოლოდ აქსესუარი არ არის — ის ადამიანისთვის ემოციურ მხარდაჭერასთან, რწმენასთან და უკეთესი ცხოვრების ძიებასთან ასოცირდება.

თუ გინდა, ახლა ამას უფრო გასწორებულ, ჟურნალის სტილში დალაგებულ ვერსიადაც გადაგიკეთებ.